پنج شنبه, 24 مهر 1399 09:00

سلامت روان کودکان در همه‌گیری ویروس کرونا

نوشته شده توسط
این مورد را ارزیابی کنید
(1 رای)

   کودکان مانند بزرگسالان و حتی بیش­تر از آن­ها تحت تاثیر بحران­ها و استرس­ها قرار می­­گیرند،­ کودکان ممکن است با توجه به سن­شان واکنش­های هیجانی و افکار مختلف (مانند دنبال مقصر گشتن، بزرگ­نمایی خطرات، یا انکار خطرات) داشته باشند. هرچند اغلب نمی­توانند در مورد آن به­خوبی صحبت کنند و ممکن است به شکل­های متفاوتی به آن واکنش نشان دهند، مثلا ً به والدین بچسبند، گوشه­گیر، مضطرب، بی­قرار، عصبانی شوند و حتی شب­ادراری پیدا کنند.

چگونه با کودکان در مورد شرایط بحرانی گفتگو کنیم؟

  • کودکان میزان امن بودن خودشان را از هیجانات والدین متوجه می­شوند. پس در هنگام گفتگو با کودک، با آرامش صحبت کنید. الگوی خوبی برای کودک باشید. در شرایط بحران اول باید استرس خودتان را مدیریت کنید تا بتوانید استرس فرزندتان را مدیریت کنید. تلاش کنید بر ترس­هایتان مسلط باشید. هر چند لزومی ندارد نگرانی خود را از کودک مخفی کنید و اگر کودک متوجه استرس شما شد، علت نگرانی و استرس خود را به زبان ساده با او درمیان بگذارید.
  • ابتدا دانسته­ها و نگرانی­های کودک را در مورد بحران بپرسید. بررسی کنید آیا سوء برداشت­ها و نگرانی­های کاذبی دارد. از کودک بپرسید: تو راجع به این موضوع چه شنیده­ای؟؛ راجع به این شرایط چه فکری داری؟؛ چه چیزهایی نگرانت می­کند؟
  • کودک را تشویق کنید، در مورد اتفاق­ها و ترس­هایش حرف بزند و گوش کنید. ولی کودک را برای حرف زدن و بیان احساسات تحت فشار قرار ندهید. به او بگویید که تجربه احساسات مختلف مانند ترس در این شرایط طبیعی است.
  • به کودکان با زبانی ساده و قابل فهم اطلاعات درست بدهید. از کلماتی استفاده کنید که اهمیت موضوع را نشان می­دهند ولی ترس و وحشت ایجاد نمی­کنند. مثلا "احتمال ابتلا به یک بیماری شبیه سرماخوردگی وجود دارد و بعضی افراد بیماری شدیدتری را می گیرند، پس لازم است مراقبت کنیم که بیمار نشویم". اما کودک را نترسانید. مثلا نگوئید: "اوضاع خیلی خطرناک یا وحشتناک است، امکان داره همه بمیرند".
  • در شرایط سخت، هرچه سن کودکان کمتر باشد، به توجه، اطمینان بخشی و آرامش بیش­تری نیاز دارند. به کودک بگویید کنارش هستید و از او حمایت می­کنید.
  • همه‌ی اطلاعات را یک‌جا به کودک ندهید. در هر مرحله اطلاعات مورد نیاز را در اختیار کودک قرار دهید. مثلا قبل از ابتلا افراد نزدیک یا خود کودک، اطلاعات مربوط به پیشگیری را بدهید و زمانی­که بیماری در افراد خانواده یا خود کودک بروز کرد، اطلاعات مربوط به مراقبت در این شرایط را بدهید. لازم نیست پاسخ همه سوالات او را بدانید. از دادن اطلاعاتی که از درستی آن ها مطمئن نیستید یا چیزی نمی­دانید، اجتناب کنید.
  • امکانات مراقبتی و حمایتی را به کودک معرفی و امید را در وی تقویت کنید. مثلا در مورد همه­گیری بیماری­ها توضیح دهید: اگر بیمار بشویم پزشکان، پرستاران و پرسنل بهداشت و درمان به ما کمک می کنند. ضمنا اگر لازم باشد دوستان و فامیل هم آماده هستند که کمک کنند.
  • راه­های پیشگیری از ابتلا به بیماری را متناسب با سن کودک به او یاد دهید. می­توانید این آموزش را از طریق بازی منتقل کنید. مثل نحوه شستن دست.
  • تاحد امکان اخبار را در حضور کودکان دنبال نکنید. سعی کنید مواجهه کودک با اخبار و صحنه­های دل­خراش را تا حد ممکن محدود کنید. نیازی نیست تمام جزئیات مانند تعداد مرگ و میر ناشی از کرونا را به او بدهید.
  • تا حد ممکن، نظم برنامه­های روزمره کودک مانند غذا، خواب و بازی حفظ کنید. اگر از تنها خوابیدن اجتناب می­کند موقع خوابیدن کنارش باشید.
  • متناسب با سن کودک، راه­های ساده برای کاهش نشانه های اضطراب به او یاد دهید مانند: تنفس آهسته و عمیق، مثال پر و خالی شدن بادکنک را بگویید؛ تمرینات تن آرامی را به او یاد دهید، مثل یک عروسک پارچه­ای خودش را شل کند؛ به موسیقی آرام بخش گوش کند؛ یا مشغول بازی شود.
  • توجه کودکان را به واکنش­ها و رفتارهای اطرافیان و دوستان جلب کنید. از آنها بخواهید توجه کنند دیگران چطور با شرایط بحرانی کنار می­آیند؟ مثلا با بقیه صحبت می­کنند؟ تلویزیون می­بینند، یا بازی می­کنند.
  • بیش­تر کودکان با شرایط بحران کنار می­آیند ولی در برخی موارد ممکن است که شدت استرس، اضطراب و اجتناب کودک زیاد باشد، در این صورت با متخصصان سلامت روان مشورت کنید و کمک بگیرید.

زمان­هایی که کودکان وقت بیش­تری در خانه می­مانند، چه کنیم؟

کودکان درشرايط بحران و پس از وقوع حوادث ناگوار بيش از هر زمان ديگری نياز به بازی وتفريح دارند. بازی باعث منحرف کردن توجه آنان از استرس می شود و به آنها آرامش می دهد.

  • سعی کنید برنامه های سرگرمی و بازی کودکان را بیشتر کنید.
  • تلویزیون ببیند، موزیک گوش دهد, کاردستی درست کند، کتاب بخواند.
  • وقت بیش­تری به کودکان اختصاص بدهید. با آنها صحبت کنید و به نگرانی­شان گوش دهید.
  • از مدرسه و معلم فرزندتان بخواهید که تکالیف و برگه­های آموزشی را از طریق شبکه­های مجازی به شما بدهند تا بچه­ها بتوانند فعالیت­های روزمره خود را انجام دهند.

در زمان قرنطینه یا بستری به کودک چه چیزی بگوییم؟

قرنطینه یا بستری برای کودک ممکن است ترسناک یا کسل کننده باشد. برای کاهش ترس کودک اقدامات زیر را انجام دهید:

  • تا حد ممکن، کودکان را در کنار خود نگه دارید، اگر به دلایل مختلف مانند بستری یا قرنظینه شدن مجبور به جدایی شدید، با اطمینان بخشی برای او توضیح دهید که کودک و یا یکی از اعضای خانواده حالش خوب نیست و باید در بیمارستان بستری شود تا دکترها به او کمک کنند، که حالشان بهتر شود.
  • به طور منظم با او تماس تلفنی، ویدیویی داشته باشید. به آنها اطمینان دهید همه چیز مرتب است.
  • گاهی پرت کردن حواس کودک بهترین راه حل است. کودک را با بازی، تماشای تلویزیون، یا خواندن کتاب سرگرم کنید.
خواندن 41 دفعه

تماس با ما

سایت های مفید

7009048
امروز
دیروز
این هفته
هفته قبل
این ماه
ماه قبل
کل بازدید
1080
1905
8707
8707
46965
75685
7009048

پیش بینی امروز
1584


آی پی شما3.235.159.8